Debaty sejmoweCzwarta Kadencja

Interpelacja w sprawie ustawy o sporcie kwalifikowanym w odniesieniu do udoskonalenia funkcjonującego w Polsce systemu organizacyjnego kultury fizycznej, a w szczególności sportu kwalifikowanego

   Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym (Dz.U. z 2005 r. Nr 155, poz. 1298) zakończyła kolejny etap prac zmierzających do udoskonalenia funkcjonującego w Polsce systemu organizacyjnego kultury fizycznej, a w szczególności sportu kwalifikowanego.    Ustawa o sporcie kwalifikowanym weszła w życie z dniem 1 września 2005 r., z wyjątkiem:    1) art. 70 ust. 4 i art. 71, który wszedł w życie z dniem ogłoszenia,    2) art. 60 i art. 61, które weszły w życie z dniem 1 stycznia 2006 r.,    3) art. 45, który wchodzi w życie po upływie 12 miesięcy od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 16 sierpnia 2006 r.    Przed dniem wejścia w życie ustawy o sporcie kwalifikowanym zagadnienia dotyczące kultury fizycznej, w tym sportu wyczynowego (kwalifikowanego), uregulowane były w szczególności w ustawie z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz.U. z 2001 r. Nr 81, poz. 889, z późn. zm.) oraz w ustawie z dnia 7 czerwca 2002 r. o Polskiej Konfederacji Sportu (Dz.U. Nr 93, poz. 820 oraz z 2003 r. Nr 189, poz. 1849).    W trakcie prac nad projektem ustawy o sporcie kwalifikowanym zakładano, że nowa ustawa o sporcie kwalifikowanym wprowadzi zmiany wynikające z:    1) konieczności wypracowania dla potrzeb sportu kwalifikowanego nowych rozwiązań prawnych,    2) potrzeby stymulowania funkcjonowania w sporcie kwalifikowanym w określony sposób nowocześnie ukształtowanych jednostek organizacyjnych i ich struktur oraz realizowania w pożądany sposób określonych ról przez osoby fizyczne,    3) potrzeby otwarcia możliwości finansowania sportu kwalifikowanego, w szczególności sportu na najwyższym poziomie, przez podmioty gospodarcze, w tym także w formule inwestorskiej,    4) potrzeby wprowadzenia nowych instrumentów nadzoru nad działalnością polskich związków sportowych,    5) potrzeby stworzenia specjalnych regulacji prawnych dla sportu w niektórych dziedzinach, np. regulacji finansowania sportu ze środków publicznych czy regulacji podatkowych itp.    Analiza ustawy o sporcie kwalifikowanym pozwala na stwierdzenie, że zawiera ona tylko nieliczne zmiany zapowiadane przez twórców tej ustawy, na które środowisko sportowe tak bardzo długo oczekiwało.    Nie ulega wątpliwości, że jednym z pozytywnych skutków uchwalenia nowej ustawy o sporcie kwalifikowanym jest doprowadzenie do powstania przejrzystego systemu kierowania sportem na szczeblu centralnym w Polsce - do utworzenia Ministerstwa Sportu, którym kieruje Minister członek Rady Ministrów. W okresie poprzedzającym wejście w życie ustawy o sporcie kwalifikowanym urzędujący kierownicy byłych centralnych organów administracji państwowej do spraw kultury fizycznej i sportu (Przewodniczący Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki, Przewodniczący Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Sportu, Przewodniczący Komitetu do Spraw Młodzieży i Kultury Fizycznej) nigdy nie byli członkami Rady Ministrów.    W stosunku do ustawy o kulturze fizycznej ustawa o sporcie kwalifikowanym udoskonaliła instytucję kontroli i nadzoru nad polskimi związkami sportowymi przez organ nadzorujący, tj. Ministra Sportu. Trzeba jednak w tym miejscu podkreślić, że powyższe zmiany mogły zostać wprowadzone bez wydawania nowej ustawy o sporcie kwalifikowanym. Można było to samo osiągnąć poprzez nowelizację obowiązującej ustawy o kulturze fizycznej.    Istotnym brakiem w pracach nad projektem ustawy o sporcie kwalifikowanym było nikłe wykorzystanie rozwiązań dotyczących sportu przyjętych w wielu państwach europejskich. Przy opracowaniu nowelizacji ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. istnieje potrzeba dokonania szczegółowej analizy uregulowań dotyczących sportu i kultury fizycznej funkcjonujących w państwach europejskich:    1) ustawy nr 84-610 z dnia 16 lipca 1984 r. dotyczącej organizacji i promocji działalności fizycznej i sportowej (ze zmianami z 2003 r.) - Francja;    2) ustawy nr 10/1990 z dnia 15 października 1990 r. o sporcie (znowelizowanej ustawą nr 50 z 1998 r.) - Hiszpania;    3) ustawy z 19 grudnia 2000 r. o sporcie (znowelizowanej ustawą z 2001 r.) - Węgry;    4) ustawy nr 115/2001 z dnia 28 lutego 2001 r. w sprawie wspierania sportu - Republika Czeska;    5) ustawy z 1995 r. w sprawie przekazania obowiązków administracyjnych Szwedzkiej Federacji Sportowej (znowelizowanej ustawą w 1999 r.) - Szwecja;    6) rozporządzenia z mocą ustawy z dnia 23 lipca 1999 r. o reorganizacji Włoskiego Komitetu Olimpijskiego (CONI) - Włochy.    Omówienie zmian wynikających z rozwiązań zawartych w nowej ustawie o sporcie kwalifikowanym oraz wpływu tych zmian na rozwiązania zawarte w ustawie z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej jest zadaniem trudnym, gdyż zarówno w ustawie o sporcie kwalifikowanym, jak również w ustawie o kulturze fizycznej występują określenia i definicje bardzo podobne w nazwie, ale jednocześnie różniące się w treści. Przeważająca część treści ustawy o sporcie kwalifikowanym zawiera postanowienia przeniesione z ustawy o kulturze fizycznej.    Sprawy, które poprzednio były regulowane jednym aktem prawnym, obecnie są regulowane dwoma aktami prawnymi. Przykładem takiego rozwiązania mogą być rozporządzenia Ministra Sportu dotyczące stypendiów sportowych: rozporządzenie Ministra Sportu z dnia 15 grudnia 2005 r. w sprawie stypendiów sportowych dla członków kadry narodowej (Dz.U. Nr 250, poz. 2112) oraz rozporządzenie Ministra Sportu z dnia 29 grudnia 2005 r. w sprawie stypendiów sportowych dla członków kadry narodowej osób niepełnosprawnych i kadry olimpijskiej (Dz.U. z 2006 r. Nr 5, poz. 32).    Podobne rozwiązanie dotyczy nagród i wyróżnień dla zawodników. Wydane rozporządzenie Ministra Sportu z dnia 27 lutego 2006 r. w sprawie przyznawania nagród i wyróżnień zawodnikom nieposiadającym licencji zawodnika (Dz.U. Nr 37, poz. 258) musi być uzupełnione drugim rozporządzeniem Ministra Sportu regulującym sprawę nagród i wyróżnień dla zawodników posiadających licencję zawodnika.    środowisko sportowe oczekiwało na ustawę, która regulowałaby w jednym akcie prawnym cały sport, obejmujący zarówno sport kwalifikowany (wyczynowy), powszechny i sport osób niepełnosprawnych. Potwierdzeniem słuszności tych oczekiwań jest m.in. zarządzenie nr 28 Prezesa Rady Ministrów z dnia 21 lutego 2006 r. w sprawie nadania statutu Ministerstwu Sportu (Monitor Polski Nr 13, poz. 117), z którego jednoznacznie wynika, że w ramach określenia ˝sport˝ mieści się ˝sport kwalifikowany˝ i ˝sport powszechny˝, i ˝sport osób niepełnosprawnych˝.    Powyższe rodzi następujące zasadnicze pytanie: Czy w ramach trwających w Ministerstwie Sportu prac nad nowelizacją ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym podejmowane są działania zmierzające do:    1) wydania nowej ustawy o sporcie obejmującej swoim zakresem zarówno sport kwalifikowany (wyczynowy), sport powszechny i sport osób niepełnosprawnych    lub    2) dokonania takiej nowelizacji obowiązującej ustawy o sporcie kwalifikowanym, w wyniku której przestanie obowiązywać ustawa z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej?    Poseł Zbigniew Pacelt    Warszawa, dnia 20 kwietnia 2006 r.